Categories

 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
*เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ ดอกจำปี สระอี และเอวรี่ติงที่มีอยู่จริง อย่าคิดมากไปเลยนะจ้ะ*
 
*ไทม์ไลน์ในนี้เกิดขึ้นจากการที่จขบ.ไปอ่านสงครามกุหลาบระหว่างยอร์กกับแลงคาสเข้า จึงอยากเขียนเท่านั้น  แต่หาได้มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องจริงไม่* 
 
*ตัวละครที่เกี่ยวข้อง ได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครองแล้วนะ* 
 
*จะดอกจันทร์อะไรนักหนา ช่างมันเถอะ* 
 
แค่อ่านมาแล้วอยากเขียน  แต่บททรมานนี่มันกินเวลาเขียนไปเยอะจัง....  เอาเป็นว่าลงแค่แซมเปิ้ลไปก่อนแล้วกัน...  หายเหนื่อยแล้วจะเขียนต่อนะคะ 
 
ดั่งในทวิตกล่าววาจาไว้... ดิฉันจะไม่โฆษณามันลงทวิตหรอกนะคะ... //พรากกกก
 
//ลงเรียกน้ำย่อยไว้เฉยๆ
 
 
---------------------------------------------------------------
 
 
เพี๊ยะ!!
 
"อึก!!"
 
ร่างผอมบางโชกไปด้วยเลือดถูกมัดตรึงในท่ายืนด้วยเชือกเส้นหน ถูกแส้หนังฟาดเข้าหาตัวอย่างรุนแรงและไร้ความปราณีใดๆ   เกิดเป็นสัมผัสที่ระบมเสียจนจุกเกินกว่าจะลุกไหว ริมฝีปากเล็กกัดฟันเข้าหากันด้วยความเจ็บขณะที่สายตาจ้องมองไป
 

ยังผู้มีชัยเหนือกว่าอย่างไม่ยอมแพ้  แม้ว่าตนจะอยู่ในสภาพที่เป็นรองอยู่ก็ตาม
 
"บอกฉันมานะยอร์ก เอ็ดเวิร์ดอยู่ที่ไหน!?"  
 
ร่างสูงตวาดลั่นอย่างโมโหโทโส  พลางสายตาก็จ้องมองร่างที่จะทรุดมิทรุดแหล่ด้วยจิตที่พิโรธเป็นยิ่งนัก  เหตุผลก็มีแค่อย่างเดียวนั่นก็คือการที่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดผู้ซึ่งเป็นที่เคารพรักของเขานั้นได้ถูกฝ่ายของ
 

ยอร์กจับได้ไปนั่นเอง  และนั่น...จึงทำให้เขาอดรนทนไม่ได้จนต้องเค้นหาความจริงจากปากของคนตรงหน้านี้ให้ได้   แม้ทว่าร่างนั้นที่ถูกเฆี่ยนกลับยิ้มหยันใส่อย่างดูแคลนเสียได้ 
 
"คิดตั้งคำถามกับศัตรู  นายคงไม่มีวันได้คำตอบนั้นไปหรอก...อึ้ก!!! อุก...."
 
 สีหน้าที่ดูมั่นใจ  แม้ในยามที่เหมือนตนกำลังพ่ายแพ้  ช่างไปกวนอารมณ์ที่ขุ่นมัวให้ยิ่งพลุกพล่านมากขึ้นเหลือเกิน  แส้หนังลงฟาดใส่ร่างเล็กอีกครั้งด้วยความแรงที่มากกว่าเดิมจนผู้ถูกตรึงแทบจะทรุดทั้งยืน ก่อนที่แรงถีบอย่างแรงจากแลนซ์จะทำให้ร่างของยอร์กต้องเซไปอีกทางทันที แต่ก็ถูกแรงดึงจากเชือกที่มัดแขนไว้ดึงให้กลับมายืนยังที่เดิมอยู่ดี 
 
"ใช้วิธีสกปรกขนาดนั้นแล้ว ยังจะทะนงตัวได้อีกงั้นเหรอ? น่าขันซะจริง"  ผู้ลงโทษกล่าวอย่างโมโห  พลางจ้องมองเข้าไปภายในดวงตานิ่งสนิทน่าหมั่นไส้คู่นั้นที่ปฏิเสธจะทำตามคำพูดเขามาตลอดตั้งแต่ถูกจับตัวมาอย่างไม่สมอารมณ์เอาเสียเลย    
 
 

ดวงตาคู่นั้นช่างดูเด็ดเดี่ยว...  เปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว...
 
 
แม้ว่าจะถูกทำร้ายซักแค่ไหนก็ไม่คิดหวาดกลัวต่อสิ่งตรงหน้าเอาเสียเลย.... 
 
ราวกับพญาหงส์มากล้นด้วยศักดิ์ศรี....
 

แลนซ์ส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจนัก  ไม่ว่าจะทำร้ายไปเท่าไหร่ก็ไม่สาแก่ใจเขาเสียเลย  ในทางกลับเจ้าของเรือนผมทองนั่นกลับยิ่งทำตัวจองหองหนักกว่าเดิมเสียอีก   ด้วยท่าทางผยองแบบนั้น...มันรังแต่จะทำให้อยากจะฉีกกระชากความทะนงตัวนั้นให้ดับดิ้นทั้งเป็นเสียจริง....   
 
 
"อึก...  ก็ยังดี...กว่าคนเถื่อน.....ที่อยู่ในห้องนี้แล้วกัน...อ่ะ!"
 

มือใหญ่กระชากคอเสื้อสีตุ่นเข้าหาตัวทันทีด้วยความโมโห  ทำเอาอาภรณ์ที่ใส่อยู่ขาดรุ่ยเผยผิวกายข้างใต้ที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีของโลหิตและรอยช้ำเป็นจ้ำๆให้ได้ปรากฎแก่สายตา  ดวงตาสีน้ำทะเลเหลือบมองเรือนร่างนั้นก่อนจะขยับยิ้ม  มือข้างที่ถือแส้อยู่หยุดการทำร้ายลง  เขาก้าวขาเข้าไปชิดร่างที่ถูกตรึงอยู่  และใช้ด้ามแส้ดันคางให้ใบหน้าจองหองนั้นเชยขึ้นสบตาของตนเสีย
 

"บางทีแส้อาจจะยังทรมานนายไม่มากพออย่างนั้นสินะ..."
 
 
*อีดีท เพิ่งเห็นว่าอัพพลาด ไอ้ตัวเรื่องเต็มมันมาโผล่ตรงนี้ได้ไง orz"*

edit @ 2 May 2013 11:42:48 by Aki_Zen

Comment

Comment:

Tweet

(สาดน่ำเธอให้เปียกแล้วจากไป)
ฉันรอดูอยู่ ให้ไว
//ซุ่มยิงเบาๆ 

#3 By RhomeO on 2013-04-14 17:47

กดเลย!!!!!!!!!!
กดเบยยยยยย กดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แลนซ์กดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย //ดิ้น #เบลอมันไป

#2 By MaMa on 2013-04-13 09:35

อย่างที่นั่งตามโฮกในเฟสตั้งแต่เริ่มต้น....
เอสเอ็มมุดี เราชอบ อ่านท้ายๆแล้วเชียร์แลนซ์ "กดเลย!!!!"
รอฉบับเต็มนะ.../บีบ

#1 By ไทโย on 2013-04-13 03:32